Презентация на тему «Зақымдалу Атрофия»

Слайд 1

Зақымдалу Атрофия

Слайд 2

Атрофия ұғымы

Атрофия — бұл ағза, тін немесе жасуша көлемінің кішіреюі және қызметінің әлсіреуі. Ол қоректік заттардың жетіспеуі, ұзақ қимылсыздық немесе зақымдаушы факторлардың әсерінен дамуы мүмкін. Бұл құбылыс физиологиялық та, патологиялық та түрде кездеседі.

Слайд 3

Негізгі себептер

Атрофияның басты себептеріне ашығу, ақуыз тапшылығы, ұзақ инфекциялар және ісіктер жатады. Сондай-ақ гормондық бұзылыстар, қан айналымының нашарлауы, жүйке иннервациясының бұзылуы және дәрілердің ұзақ қолданылуы әсер етеді. Кейбір жағдайларда радиация мен улану да тіндердің кішіреюіне әкеледі.

Слайд 4

Физиологиялық түрі

Физиологиялық атрофия ағза дамуының табиғи кезеңдерінде байқалады. Мысалы, айырша бездің, жыныс бездерінің және кейбір сүйек құрылымдарының жас ұлғаюымен кішіреюі қалыпты үдеріс саналады. Бұл кезде негізгі себеп — қызметтік жүктеменің төмендеуі.

Слайд 5

Патологиялық түрі

Патологиялық атрофия аурулар мен сыртқы зиянды әсерлердің нәтижесінде пайда болады. Ол жалпы ағзаны қамтуы мүмкін немесе нақты бір мүше мен тінде ғана шектелуі мүмкін. Мұндай түрі ұзаққа созылған әлсіздікпен және орган қызметінің төмендеуімен ерекшеленеді.

Слайд 6

Жалпы атрофия

Жалпы атрофия бүкіл дене салмағы мен бұлшықет массасының азаюымен сипатталады. Ол көбіне қатерлі ісіктерде, созылмалы жұқпаларда, гипоталамус зақымданғанда немесе ауыр эндокриндік бұзылыстарда байқалады. Мұндай жағдайда ағза энергия мен қоректік заттарды жеткілікті пайдалана алмайды.

Слайд 7

Жергілікті атрофия

Жергілікті атрофия белгілі бір мүшеде қан айналымы бұзылғанда, қысым түскенде немесе қозғалыс азайғанда дамиды. Мысалы, сынықтан кейін ұзақ қозғалмаған қол бұлшықеті жұқарады. Бүйрек өзегінің бітелуі немесе ісіктің қысуы да жергілікті атрофияға әкелуі мүмкін.

Слайд 8

Қан айналымы әсері

Тіндерге қан аз барған сайын олар оттегі мен қорек жетіспеушілігін сезінеді. Соның салдарынан жасушалар біртіндеп көлемін жоғалтып, қызметі төмендейді. Бұл әсіресе жүрек бұлшықетінде, бүйректе және мида айқын көрінуі мүмкін.

Слайд 9

Жүйке ықпалы

Жүйке жүйесі тіндердің қоректенуі мен жұмысын реттеп отырады. Егер жүйке талшықтары зақымданса, бұлшықет пен басқа тіндер белсенділігін жоғалтып, атрофияға ұшырайды. Полимиелиттен кейінгі бұлшықет әлсіреуі осыған мысал болады.

Слайд 10

Қоректену тапшылығы

Ақуыз, дәрумен және жалпы калория жетіспеуі атрофияны тездетеді. Ұзақ ашығу немесе ауыр сырқат кезінде ағза өз қорын жұмсап, алдымен май мен бұлшықет тінін азайтады. Бұл процесс кахексияға дейін өршуі мүмкін.

Слайд 11

Гормондық өзгерістер

Гормондар тіндердің өсуі мен қалпына келуін реттейді. Эндокриндік бездер қызметі бұзылғанда, кейбір мүшелер қажетті стимулды алмай, біртіндеп кішірейеді. Сондықтан атрофия қант диабеті, гипофиз аурулары және басқа гормондық бұзылыстармен қатар жүруі мүмкін.

Слайд 12

Клиникалық белгілер

Атрофияның негізгі белгісі — мүшенің немесе бұлшықеттің көлемі азаюы. Оған әлсіздік, жұмыс қабілетінің төмендеуі және кейде ауыру немесе қозғалыстың шектелуі қосылады. Егер процесс ұзаққа созылса, тіннің құрылымы да өзгереді.

Слайд 13

Диагностика

Дәрігер атрофияны қарау, өлшеу және қосымша зерттеулер арқылы анықтайды. Қажет болса, қан талдауы, бейнелеу әдістері және зақымданған мүшенің қызметін бағалау қолданылады. Негізгі мақсат — себепті табу және үдеуді тоқтату.

Слайд 14

Емдеу және алдын алу

Емдеу атрофияның себебіне бағытталады: қоректенуді түзету, қозғалысты қалпына келтіру, негізгі ауруды емдеу және кейде гормондық терапия қолдану қажет. Алдын алу үшін ұзақ қимылсыздықтан сақтану, дұрыс тамақтану және созылмалы ауруларды бақылау маңызды. Ерте кезеңде басталған шаралар тіннің қайта қалпына келу мүмкіндігін арттырады.

Слайд 15

Маңызы мен салдары

Атрофия дер кезінде тоқтатылмаса, мүшенің қызметі айтарлықтай төмендеп, қайтымсыз өзгерістерге әкелуі мүмкін. Кейбір жағдайда тін қалпына келеді, бірақ ұзақ зақымдануда толық сауығу қиын болады. Сондықтан себепті ерте анықтау ем нәтижесін айқындайды.

Слайд 16

Қорытынды

Атрофия — тін мен мүшенің көлемі кішірейіп, қызметі төмендейтін маңызды патологиялық үдеріс. Ол қоректену тапшылығы, қан айналымының бұзылысы, жүйке зақымы, гормондық өзгеріс және ұзақ қимылсыздық сияқты себептерден дамиды. Ерте анықтау мен себепке бағытталған ем атрофияның өршуін тежеп, ағза қызметін сақтауға көмектеседі.